عفونت دندانی درمان نشده با افزایش ریسک بیماری قلبی همراه…

مکانیسم میکروبی ارتباط بیماری لثه با بیماری قلبی، توسط دانشمندان شناسایی شد.

اگر چکاپ روتین دندانپزشکی نرفته اید، نتایج حاصل از یک مطالعه جدید شما را بر آن می دارد که هر چه زودتر جهت چکاپ به دندانپزشک مراجعه کنید. پژوهشگران اخیراً دریافتند افرادی که دارای عفونت دندانی تشخیص داده نشده، باشند ریسک بالاتری جهت ابتلا به بیماری قلبی دارند.

بیماری قلبی علت اصلی مرگ و میر زنان و مردان در ایالات متحده است. سالانه حدود 610000 نفر در ایالات متحده جان خود را به دلیل بیماری های قلبی از دست می دهند.

بیماری عروقی کرونر (CAD) Coronary Artery Disease، شایع ترین فرم بیماری قلبی است. علت این بیماری ایجاد پلاک در عروق کرونر است که در نتیجه آن خونرسانی به قلب کاهش می یابد.

ریسک فاکتورهای بیماری قلبی عبارتند از چاقی، عدم تحرک بدنی، مصرف دخانیات، پرفشاری خون، کلسترول بالا و دیابت، هر چند پژوهشگران اذعان می کنند که باید بهداشت ضعیف دهان نیز در این لیست گنجانده شود.

برای مثال، سال گذشته مقاله ای در ژورنال عفونت و ایمنی  منتشر گردید که بر مبنای آن باکتری دخیل در بیماری لثه می تواند ریسک بیماری قلبی را نیز افزایش دهد.

اخیراً پژوهشگران دانشگاه هلسینکی فنلاند ارتباط بین عفونت انتهای ریشه دندان را که پرویودونتیت اپیکال نامیده می شود با افزایش ریسک سندروم حاد کرونری (Acate Coronary Syndrome) ((ACS))، آشکار ساخته اند. ACS یک اصطلاح کلی است که کلیه وضعیت هایی که در آن جریان خون به عروق کرونر بلوکه می شود را در بر می گیرد.

John Liljestrand به عنوان یکی از مؤلفین مقاله که در بخش بیماری های دهان و فک و صورت دانشگاه هلسینکی مشغول به کار است و همکارانش، نتایج حاصل از تحقیقات خود را در ژورنال پژوهش های دندانی منتشر کردند.

پریودونتیت اپیکال معمولاً به علت عفونت ایجاد می شود که در آن ضایعه التهابی پالپ در اپکس دندان ایجاد می شود. پوسیدگی های دندانی شایع ترین عامل ایجاد پریودونتیت اپیکال هستند.

اگر چه، این وضعیت سبب بروز درد می شود اما ممکن است بروز درد به تعویق بیفتد. این بدان معنی است که بعضی از بیماران مبتلا پریودونتیت اپیکال، ممکن است نسبت به بیماری خود بی اطلاع باشند. در اغلب موارد این بیماری به صورت غیر منتظره و در رادیوگرافی آشکار می شود.

پریودونتیت اپیکال مستقلاً با CAD و ACS همراه است.

در این پژوهش 508 نفر با میانگین سنی 62 سال مورد مطالعه قرار گرفتند. این افراد جزئی از مطالعه Parogene فنلاند بوده و دارای مشکلات قلبی بودند.

آنژیوگرافی ( رادیوگرافی عروق خونی ) در مورد همه افراد مورد مطالعه انجام شد. با انجام آنژیوگرافی مشخص شد 36% بیماران CAD پایدار و 33% ACS داشتند. 31% افراد نیز CAD قابل ملاحظه ای نداشتند.

با توموگرافی پانورامیک، وضعیت دندان ها و فکین بیماران مورد ارزیابی قرار گرفت. در 18% بیماران حداقل یک ضایعه التهابی و یک نشانه از پریودونتیت اپیکال وجود داشت.

نتایج این پژوهش نشان داد، بیماران مبتلا به پریودونتیت اپیکال ( AP) بیشتر احتمال دارد که CAD یا ACS داشته باشند. این همراهی در بیمارانی که پریودونتیت اپیکال درمان نشده داشتند یا آنها که AP در آنها نیازمند درمان ریشه بود، بسیار قویتر بود. به طوریکه این افراد 2/7 برابر بیشتر در معرض خطر ACS هستند.

نتایج بدست آمده پس از لحاظ کردن عوامل مداخله گری مانند سن، جنس مصرف دخانیات، دیابت تیپ 2، ایندکس توده بدنی و تعداد دندان ها، همچنان معتبر باقی ماند.

بر پایه یافته های حاصل از این مطالعه، پژوهشگران عقیده دارند که پریودونتیت اپیکال می تواند به عنوان ریسک فاکتور بیماری قلبی در نظر گرفته شود.

” یافته های ما این فرضیه را که ELs (ضایعات اندودونتیک) مستقیماً با CAD و در موارد خاص با ACS مرتبط است، تقویت می کند. با توجه به شیوع بالای ELs و CAD این همراهی از نقطه نظر سلامت عمومی جامعه اهمیت بسزایی دارد”.

علاوه بر این، محققین دریافتند که بیماران مبتلا به پرویودونتیت اپیکال دارای سطح بالاتری از آنتی بادی در خونشان هستند. این آنتی بادی ها با دیگر باکتری های متداول مرتبط است. این امر بیانگر این مهم است که عفونت های دهانی، دیگر قسمت های بدن را نیز متأثر می سازد.

برای حفظ سلامت دهان و دندان، پژوهشگران به مردم توصیه می کنندکه به بهداشت دهان و دندان خود اهمیت بدهند و راهکارهایی را اتخاذ کنند تا از بروز عفونت های دهانی که در بیشتر موارد بدون علامت هستند  جلوگیری کند و در صورت بروز در اسرع وقت درمان شوند.

پرسش خود را مطرح کنید.
دسته بندی پرسش و پاسخ
موقعیت جغرافیایی
نحوه آشنایی
آپلود تصویر