با توجه به عقب بودن فک بالا، شیب نامناسب دندانهای فک بالا و شدت ناهنجاری اسکلتی، امکان دستیابی به نتیجهای پایدار و مطلوب تنها از طریق درمان ارتودنسی وجود نداشت. به همین دلیل، درمان ترکیبی ارتودنسی و جراحی فک برای اصلاح هم زمان موقعیت فکها، روابط دندانی و نمای نیمرخ بیمار در نظر گرفته شد.
در بررسیهای بالینی و رادیوگرافیک، عقب بودن فک بالا همراه با افزایش شیب دندانهای قدامی فک بالا و اختلال در روابط فکی و دندانی تشخیص داده شد. این وضعیت علاوه بر ایجاد ناهماهنگی در نحوه قرارگیری دندانها، بر فرم لبخند و تناسب نیمرخ بیمار نیز تأثیر گذاشته بود.
در مرحله نخست، درمان ارتودنسی با هدف مرتبسازی دندانها، اصلاح شیب دندانهای فک بالا و آمادهسازی قوسهای دندانی برای جراحی آغاز شد. برای تأمین فضای موردنیاز و کنترل موقعیت دندانهای قدامی، دو دندان پرمولر اول فک بالا کشیده شد. پس از تکمیل مرحله ارتودنسی پیش از جراحی، اصلاح موقعیت فکها از طریق جراحی فک انجام گرفت و در ادامه، تنظیمات نهایی ارتودنسی برای تثبیت روابط دندانی و دستیابی به نتیجه مطلوب صورت پذیرفت.
در ناهنجاریهای متوسط تا شدید فکی، ارتودنسی به تنهایی نمیتواند موقعیت استخوانهای فک را به طور کامل اصلاح کند. در چنین شرایطی، ارتودنسی دندانها را برای قرارگیری صحیح پس از جراحی آماده میکند و جراحی فک، ناهماهنگی اسکلتی را برطرف میسازد. در پایان این درمان، نظم دندانها و شیب دندانهای فک بالا اصلاح شد، روابط فکی مناسب تری به وجود آمد و فرم لبخند و نمای نیمرخ بیمار به طور چشمگیری بهبود یافت.
متخصص ارتودنسی: دکتر مسعود داودیان
جراح فک : دکتر علیرضا جهانگیر نیا