در این بیمار، شروع درمان در سن رشد این امکان را فراهم کرد که روند رویش دندان‌های دائمی طی چند سال به صورت مستمر تحت کنترل قرار گیرد. با توجه به وجود دندان‌های نهفته، رویکرد درمانی بر هدایت تدریجی رویش، حفظ فضای مناسب در قوس‌ها و پیشگیری از ایجاد بی‌نظمی‌های پیچیده تر متمرکز شد. پیگیری منظم از ۷ تا ۱۲ سالگی نقش مهمی در هدایت موفق دندان‌ها و دستیابی به آرایش مناسب دندانی داشت.
بررسی‌های انجام‌شده نشان‌دهنده اختلال در مسیر رویش تعدادی از دندان‌های دائمی و نهفتگی آن‌ها در دوره رشد بود. همچنین، وضعیت قوس‌های دندانی به‌گونه‌ای بود که برای فراهم‌کردن شرایط مناسب رویش و دستیابی به نظم دندانی، نیاز به مداخله و پایش ارتودنتیک مرحله‌ای وجود داشت.
درمان در قالب یک برنامه پنج‌ساله و متناسب با مراحل رشد بیمار، از سن ۷ تا ۱۲ سالگی انجام شد. طی این دوره، مسیر رویش دندان‌های نهفته به‌طور منظم ارزیابی شد و اقدامات ارتودنتیک لازم برای هدایت آن‌ها به موقعیت مناسب در قوس دندانی صورت گرفت. هم‌زمان، با کنترل فضای موجود و هماهنگ‌سازی تدریجی قوس‌های دندانی، نظم دندان‌ها و روابط بین دو قوس نیز اصلاح شد.
درمان دندان‌های نهفته در سنین رشد، در بسیاری از موارد نیازمند برنامه‌ریزی بلندمدت و هماهنگ با مراحل تکامل دندانی است. هرچه تشخیص و مداخله در زمان مناسب‌تری انجام شود، امکان استفاده از ظرفیت طبیعی رشد و رویش برای هدایت دندان‌ها بیشتر خواهد بود. در این کیس، پیگیری مستمر طی پنج سال منجر به هدایت دندان‌های نهفته، برقراری نظم دندانی و بهبود روابط قوس‌های دندانی شد.