
طول عمر مفید روکش دندان
1405-03-10


1405-03-10

عمر روکش دندان همیشه برای بیماران حائز اهمیت بوده است. به علاوه همیشه این موضوع در بین مردم مطرح بوده که ماندگاری روکش دندان اغلب بالا است ولی با این حال باید بدانید که این موضوع همیشگی نیست. نباید توقع داشته باشید که طول عمر روکش دندان همیشه برای شما مشابه دیگر افراد است؛ چرا که عوامل مختلف روی ماندگاری آن اثر میگذارد.
به عنوان مثال، سطح مراقبت خود شما یکی از مهمترین فاکتورهای موثر ماندگاری روکش دندان است. به علاوه، جنس روکش و مهارت دندانپزشک همگی در طول عمر این پروتز اثرگذار خواهد بود. ما در ادامه در کنار بررسی تمامی این عوامل، به معرفی راهکارهایی به منظور افزایش دوام روکش دندان خواهیم پرداخت.
وقتی صحبت از طول عمر روکش دندان میشود، بسیاری از بیماران میخواهند بدانند این درمان تا چند سال برایشان ماندگار خواهد بود. واقعیت این است که روکش دندان یک درمان دائمی به معنای مادامالعمر نیست، اما اگر به درستی ساخته و نگهداری شود، میتواند سالهای طولانی عملکرد مناسبی داشته باشد.
به طور معمول، ماندگاری روکش دندان بین ۵ تا ۱۵ سال متغیر است؛ البته در برخی موارد حتی بیشتر از این مدت نیز دوام میآورد.دوام روکش به عوامل مختلفی بستگی دارد؛ از جمله جنس روکش، وضعیت دندان زیرین، نحوه قرارگیری آن در دهان و میزان مراقبتهای فردی. اگر روکش به درستی روی دندان فیکس شده باشد و بهداشت دهان و دندان به شکل منظم رعایت شود، احتمال آسیب، لق شدن یا پوسیدگی در لبههای آن به حداقل میرسد.
در مقابل، بیتوجهی به بهداشت دهان، فشار بیش از حد ناشی از دندان قروچه یا جویدن مواد بسیار سفت میتواند طول عمر روکش را کاهش دهد.
جهت دریافت نوبت معاینه و دریافت مشاوره فرم زیر را تکمیل کنید.
"*"فیلدهای ضروری را نشان می دهد

در اغلب موارد، دندانی که تحت درمان ریشه قرار میگیرد به دلیل از دست دادن بخش قابل توجهی از ساختار خود، نیازمند روکش خواهد بود. امروزه بسیاری از دندانپزشکان پیش از انجام روکش، از تکمیل و اطمینان از کیفیت عصبکشی به عنوان یک مرحله ضروری یاد میکنند؛ زیرا استحکام و سلامت دندان پایه، نقش تعیینکنندهای در موفقیت نهایی روکش دارد.
نکته مهم این است که دوام روکش دندان تنها به خود روکش وابسته نیست. کیفیت درمان ریشه میتواند مستقیما بر ماندگاری آن تأثیر بگذارد. در برخی موارد مشاهده میشود که روکش از نظر ظاهری و ساختاری کاملا سالم است، اما به دلیل عفونت یا ضایعه در ریشه دندان، نیاز به درمان مجدد یا حتی تعویض روکش خواهد بود. بنابراین اگر درمان ریشه به درستی انجام نشده باشد، حتی بهترین روکش نیز نمیتواند عمر طولانی مدتی داشته باشد.
ماندگاری روکش دندان به مجموعهای از عوامل درمانی و رفتاری وابسته است که در ادامه به مهمترین آنها خواهیم پرداخت:
روکشهای دندانی از مواد مختلفی ساخته میشود و هر کدام میزان استحکام و مقاومت متفاوتی دارد. برخی از آنها در برابر فشار جویدن مقاومتر اس و برخی دیگر زیبایی طبیعیتری ایجاد میکنند. با این حال، باید توجه داشت که عمر روکش دندان صرفا به میزان استحکام ماده سازنده آن محدود نمیشود.
در مواردی دیده میشود که روکش از نظر ظاهری و ساختاری کاملا سالم است، اما به دلیل ضعف در چسبندگی، مشکلات دندان پایه یا فشارهای بیش از حد، از روی دندان جدا میشود. حتی گاهی ممکن است خود دندان زیر روکش دچار شکستگی شود، در حالی که بدنه روکش آسیبی ندیده است.
بنابراین جنس روکش تنها یکی از عوامل موثر بر دوام آن است و نمیتوان ماندگاری را صرفا بر اساس میزان سختی یا مقاومت ماده قضاوت کرد.
هیچ روکش دندانی، حتی اگر از بهترین مواد ساخته شده باشد، بدون مراقبت صحیح دوام طولانی نخواهد داشت. رعایت بهداشت دهان و دندان نقش تعیینکنندهای در افزایش عمر روکش دندان ایفا میکند. مسواک زدن منظم، استفاده از نخ دندان و مراجعه دورهای به دندانپزشک کمک میکند تا از تجمع پلاک و ایجاد پوسیدگی در ناحیه لبههای روکش جلوگیری شود.
هرچه میزان توجه فرد به مراقبتهای روزانه بیشتر باشد، احتمال بروز مشکلاتی مانند التهاب لثه، پوسیدگی دندان پایه یا لق شدن روکش کاهش مییابد. در مقابل، بیتوجهی به بهداشت دهان میتواند حتی در مدت کوتاهی عملکرد روکش را تحت تاثیر قرار دهد. به بیان ساده، دوام روکش تا حد زیادی به رفتار و مسئولیتپذیری بیمار پس از درمان وابسته است.
نقش دندانپزشک در عمر روکش دندان، نقشی اساسی و غیرقابل چشمپوشی است. تراش دندان باید کاملا اصولی و با در نظر گرفتن حفظ استحکام ساختار باقیمانده انجام شود. اگر دیوارههای دندان بیش از حد شیبدار تراش داده شود، میزان گیر و ثبات روکش کاهش مییابد و احتمال لق شدن یا جدا شدن آن افزایش پیدا میکند.
از سوی دیگر، کوتاه نشدن دیوارهها میتواند مقاومت دندان را کم کند و خطر شکستگی را بالا ببرد. حتی تنظیم ارتفاع و فرم نهایی روکش نیز اهمیت دارد؛ اگر روکش بلندتر از حد استاندارد ساخته شود، نیروهای جویدن به شکل نامتعادل به آن وارد میشود و همین مسئله به مرور زمان موجب کاهش عمر آن خواهد شد.

برخی عادات دهانی میتواند حتی مقاومترین روکشها را نیز در معرض آسیب قرار دهد. برای مثال، افرادی که دچار دندان قروچه هستند یا در شرایط استرس دندانهای خود را به شدت روی هم فشار میدهند، فشار مضاعفی به ساختار روکش و دندان پایه وارد میکنند. این نیروهای تکرارشونده و کنترل نشده به مرور زمان میتواند باعث ترک خوردن روکش، لق شدن آن یا حتی آسیب به دندان زیرین شود.
علاوه بر این، عادتهایی مانند جویدن یخ، باز کردن بستهبندیها با دندان یا گاز زدن مواد بسیار سفت نیز میتواند عمر روکش دندان را کاهش دهد. بنابراین کنترل عادات آسیبزا، به ویژه در افرادی که دندان قروچه دارند، نقش مهمی در حفظ دوام روکش ایفا میکند و در بسیاری از موارد استفاده از نایتگارد توصیه میشود.
موقعیت دندانی که روکش میشود، تاثیر قابل توجهی بر میزان دوام آن دارد. فک انسان از نظر عملکردی شباهت زیادی به یک اهرم دارد؛ به این معنا که هرچه به سمت انتهای دهان و دندانهای خلفی حرکت میکنیم، نیروی وارد شده هنگام جویدن افزایش مییابد. به همین دلیل، دندانهای آسیاب فشار بسیار بیشتری را نسبت به دندانهای قدامی تحمل میکند.
در نتیجه، روکشهایی که روی دندانهای جلو قرار میگیرد معمولا تحت نیروی کمتری است و در شرایط مساوی، طول عمر بیشتری خواهد داشت. در مقابل روکشهای دندانهای عقبی به دلیل تحمل نیروهای سنگینتر، نیازمند طراحی دقیقتر و انتخاب مواد مقاومتر است تا بتواند در برابر فشارهای مداوم عملکرد مناسبی داشته باشد.

روکشهای تمام سرامیکی از نظر زیبایی یکی از طبیعیترین نتایج را ایجاد میکند و به خوبی با رنگ دندانهای مجاور هماهنگ میشود. با این حال، در مقایسه با برخی انواع دیگر روکش، ساختار شکنندهتری دارد و تحمل آنها در برابر نیروهای شدید جویدن محدودتر است.
به همین دلیل، این نوع روکش بیشتر برای پر کردن حفره های دندانی در دندانهای جلویی توصیه میشود؛ ناحیهای که فشار کمتری نسبت به دندانهای خلفی دریافت میکند.
روکشهای تمام فلزی از نظر مقاومت مکانیکی در بالاترین سطح قرار دارد و در مقایسه با سایر انواع روکش، توان تحمل نیروهای شدید جویدن را بهتر خواهد داشت. این ویژگی باعث میشود در دندانهای خلفی که تحت فشار بیشتری است، عملکرد قابل اطمینانتری ارائه دهد و در بسیاری از موارد طول عمر بالاتری داشته باشد.
یکی از مزیتهای مهم این نوع روکش، نیاز به تراش کمتر دندان است. به دلیل استحکام بالای فلز، ضخامت کمتری برای ساخت روکش کافی است و در نتیجه ساختار بیشتری از دندان حفظ میشود. همین موضوع به افزایش استحکام دندان پایه کمک میکند و احتمال شکستگی آن را کاهش میدهد. البته با وجود دوام بالا، محدودیت اصلی این روکشها مربوط به ظاهر فلزی آنهاست که استفاده از آنها را بیشتر به نواحی غیرقابل مشاهده دهان محدود میکند.
روکشهای PFM ترکیبی از مزایای روکشهای تمام سرامیکی و تمام فلزی است. بخش فلزی داخلی به آن استحکام بالایی میبخشد و مانع از شکستگی راحت روکش میشود؛ در حالی که پوشش سرامیکی ظاهری طبیعی و شبیه دندانهای مجاور ایجاد میکند. این ویژگیها باعث میشود روکش PFM گزینهای میانه و مناسب برای دندانهایی باشد که هم نیاز به زیبایی دارد و هم تحت فشار جویدن قرار میگیرد. اگرچه شکنندگی روکشهای تمام سرامیک را ندارد. (پیشنهاد میکنیم در رابطه با تفاوت روکش دندان با ایمپلنت مقاله مربوطه را مطالعه نمایید.)
افزایش طول عمر روکش دندان امکانپذیر است، اما نیازمند رعایت مجموعهای از مراقبتها و توجههای دقیق است. مهمترین اقداماتی که میتوان برای حفظ دوام روکش انجام داد عبارتند از:

زمانی که عمر روکش دندان به پایان میرسد، روش برخورد با مشکل کاملا وابسته به علت آن است. اگر دلیل آن، شسته شدن یا از بین رفتن چسبندگی روکش باشد، معمولا میتوان آن را دوباره روی دندان چسباند و بدون نیاز به تعویض کامل، عملکرد آن را بازگرداند. با این حال، در مواردی که روکش شکسته باشد یا دندان پایه آسیب دیده باشد، راهکارهای درمانی متفاوتی لازم است.
شدت آسیب تعیینکننده اقدام بعدی است؛ ممکن است نیاز به ساخت روکش جدید، درمان ریشه مجدد یا حتی کشیدن باشد. به همین دلیل بررسی دقیق دندانپزشک و تشخیص درست عامل پایان عمر روکش دندان، کلید انتخاب بهترین روش درمانی و حفظ سلامت دهان است.
بله، دندان روکش شده هم میتواند دچار پوسیدگی یا آسیب شود. مخصوصاً اگر بهداشت دهان رعایت نشود یا فشارهای غیرطبیعی به آن وارد شود.
معمولا بله، روکشهای سرامیکی شکنندهتر است و تحت فشار زیاد دوام کمتری خواهد داشت. در حالی که روکشهای فلزی مقاومت بیشتری در برابر نیروهای جویدن دارد.
اگر دندان قروچه دارید یا فشار زیادی هنگام خواب به دندانها وارد میکنید، استفاده از نایتگارد میتواند جلوی ترک یا شکستگی روکش را بگیرد و عمر آن را افزایش دهد.
به طور معمول بین ۵ تا ۱۵ سال متغیر است. با این حال مراقبتهای بهداشتی، عادات دهانی و جنس روکش میتواند این بازه را افزایش یا کاهش دهد.
کلام آخر
عمر روکش دندان تحت تاثیر ترکیبی از عوامل دندانپزشکی و مراقبتهای شخصی قرار دارد و تنها به جنس روکش محدود نمیشود. سلامت دندان پایه، مهارت دندانپزشک، موقعیت دندان در دهان و عادات روزمره فرد همه نقش مهمی در دوام آن ایفا میکند. با رعایت بهداشت دقیق، کنترل عادات نامناسب و مراجعه منظم به دندانپزشک، میتوان از ایجاد مشکلات زودهنگام جلوگیری کرد و حتی طول عمر روکش را به حداکثر رساند.
شعبه زعفرانیه
آدرس: تهران، زعفرانیه، خیابان مقدس اردبیلی، نبش خیابان ب، ساختمان پزشکان ب، طبقه اول، واحد 4
تلفن: 22010333 _ ۰۹۳۷۱۳۵۷۳۷۳_ 26231688 _ 26293326
شعبه ستارخان
آدرس: تهران، خیابان ستارخان، بین خیابان شادمهر و بهبودی، ساختمان پزشکان ستارخان، طبقه ۵
تلفن: ۶۶۵۲۰۹۶۵ _ ۰۹۳۷۱۳۵۷۳۷۳_ ۶۶۵۲۰۹۸۰